Özet

Klinik yeterliliğin geliştirilmesi ve hasta güvenliğinin sağlanması açısından sağlık eğitiminde teknolojinin uygulanmasının önemi yadsınamaz. Hemşirelik eğitiminde simülasyon temelli eğitimin kullanımı, teorik bilgi ile klinik uygulama arasındaki farkı azaltmaya yönelik kritik bir pedagojik strateji olarak tanımlanmıştır. Dijital simülasyon araçlarının ortaya çıkışı, özellikle kardiyopulmoner resüsitasyon (CPR) gibi kritik becerilerde öğrenme yöntemlerinin etkinliğinin yeniden değerlendirilmesine yol açmıştır. Bu çalışmanın amacı, yeni göreve başlayan hemşirelerde dijital ve dijital olmayan temel yaşam desteği öğrenme simülatörlerinin CPR eğitimine yönelik sonuçlar üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir.

Çalışma, 2025 yılında 97 hemşire örnekleminde yürütülmüştür. Veriler tanımlayıcı istatistikler ve t-testi ile değerlendirilmiştir. Çalışma, Avrupa Birliği destekli “KA210-VET – Mesleki Eğitim ve Öğretimde Küçük Ölçekli Ortaklıklar (KA210-VET)-000175278” projesi kapsamında pilot uygulama olarak gerçekleştirilmiştir. 2021 Amerikan Kalp Derneği (AHA) kılavuzlarına dayalı bir CPR eğitim modülü geliştirilmiştir. Katılımcılara ön test ve son test uygulanmış, ayrıca uygulama kontrol listesi aracılığıyla değerlendirme yapılmıştır. İki grup oluşturulmuş; bir grup dijital simülatörlerle, diğer grup ise dijital olmayan simülatörlerle eğitim almıştır. Dijital temel yaşam desteği simülatörleri ile eğitim alan grubun, dijital olmayan simülatörlerle eğitim alan gruba kıyasla CPR uygulama becerilerinde anlamlı ölçüde gelişim gösterdiği belirlenmiştir. Dijital simülasyonun klinik becerilerin geliştirilmesine katkı sağladığı, simüle hasta performansındaki iyileşmelerle ortaya konulmuştur. Ayrıca, dijital simülasyon kullanımının katılımcıların özgüven düzeyleri üzerinde olumlu etkisi olduğu saptanmıştır. Simülasyon temelli öğrenmenin, özellikle dijital teknolojilerle birlikte kullanıldığında, hemşirelik eğitiminde klinik becerilerin geliştirilmesini olumlu yönde etkilediği gösterilmiştir. Dijital simülatörlerin uyum programlarına entegrasyonu, iki yönlü bir etki sağlamaktadır: ilki CPR performansını artırmak, ikincisi ise güvenli ve etkili bir öğrenme ortamı oluşturmaktır. Dijital simülasyonun, hemşirelik uygulamalarının geniş bir yelpazesinde kullanılması önerilmektedir. Bu yaklaşımın, klinik yeterliliğin ve hasta güvenliğinin daha da artırılmasına katkı sağlaması beklenmektedir.

Yazar(lar)

Hatice ESEN KOÇ
Nazife ÖZTÜRK
Hasret DİKİCİ

PDF